یک جا برای ناگفته ها

گاهی آنقدر به تو نزدیکم که نه خویش را می بینم و نه تو را و نه مرا می بینی و نه خویش را .
می روم تا بلکه جای خالی ام برایت یاد آور حضورم باشد. این طوری برای هر دویمان بهتر است. حال خود دانی . من که نمیتوانم از تو خبری بگیرم . تو را نمی دانم.اصلا دل و دماغی برای حال پرسیدن مانده؟
۱۳۹۶.۰۸.۲۳.  ۱۴:۴۷. "یسار"