دارم به سرای حرمت نور امیدی
از صوت مناجات و دعا شور و نویدی

ای مأذنه های حرمت راحت جانم
بر خوان به دل خسته من شعر جدیدی

دل بسته رضوان تو گشته دل خسته
نوشان به لبم از می وصلت تو نبیدی

هرگز نبود بامن تنها ره رفتن
هرگز نبود بر قدمم راه جدیدی

جز کوی دل انگیز تو کی مقصد و ماواست
بی مهر رخت راحت جان نیست امیدی

ما را به غزل خوانی چشمان تو خواندند
باید که به سامان برسد شاخه بیدی

من تشنه دیدار رخ ماه منیرم
هر گوشه کوی تو بود باغ امیدی

بشکسته دلان در سر کوی تو مقرب
هر سوخته دل آورد از بهر تو بیدی

۱۴۰۴.۰۱.۰۷. ۱۱:۴۶. "یسار"