بر قامت شهر مان قبای سبزیست
که بهارش نام است
خوش ترین هنگام است
بهر روییدن گل
بهر باریدن ابر
بهر لبخند گلی بر گلزار
دلم آرام شود
با نسیم دم صبح
با شمیم گل سرخ
در چمنزار و دمن
جویباران جاری است
در تمام در و دشت
روزگاران خوش گشت
بعد ایامی چند
در پس فصل خزان
در سپیدی شبانگاهی برف
عید نوروز آمد
بخت فیروز آمد
شده ایام پر از صوت مناجات و دعا
کامتان شیرین باد
به اجابتهایش
از سر لطف خداوند کریم
و چه خرم ماهی است
ماه مهمانی دلهای به هم پیوسته
ماه با هم بودن
ما مهمانی رحمانی خلاق حکیم
رمضان آمده تا فصل بهاران را باز
مهربان تر سازد
در جهانی که پر از اندوه است

۱۴۰۴.۰۱.۰۱. ۰۰:۵۱. "یسار"