شهر در جوش و خروش
مردمانش همه آماده خدمت بودند
بهر یک امر برزگی
گویی از بهر سپاس شه دین
شهر را بسته به آذین عزا
همگان پر شده از عطر محبت در دل
درب کاشانه گشوده‌اند بهر مهمانی
آنچنان گرم، نثارت کنندت سلام
که دل رهگذران جلب محبت گردد
و تو در گفتن نه, در مانی .
و چقدر بذل محبت نیکوست
به سلامی، به کلامی
یا که سیراب شدن از آبی
یا که یک لقمه نانی
که همه از ته دل
بکنند بذل به زوار حسین
با صفایی که تو وصفش نتوانی گفتن
کی توان ژرفترین دلها را
برسی بر عمقش
که ز ژرفای عمیقِ همهِ بحر
عمیق است آن هم
اینچنین پیوندد همه دلها بر هم
همه از عشق حسین

۱۴۰۳.۰۶.۰۳. ۱۳:۴۰. "یسار"