سلام ای مرغک زیبای تنها
سلام ای مرغک زیبای تنها
نشسته در میان باغ گلها
نهاده سر به بالین غم عشق
شده در عالم عشاق پیدا
رسانده بر دلم نور امیدی
که می سازد مرا همواره شیدا
غزل خوان گشته بر هر شاخ ساری
نموده عالمی مسحور آوا
چکاوک نغمه سازد در در و دشت
مرا یاد آورد پرواز عنقا
بشوید از دل هر کس غم و درد
خوش الحان می شود در دشت گلها
چه سان گویم تو را شکرت خدایا
که دادی نعمتم این گونه زیبا
1402.09.04 12:20 "یسار"
+ نوشته شده در یکشنبه دهم دی ۱۴۰۲ ساعت 14:59 توسط علی
|
دل مشغولی های روزمره باعث کدورت دل می شود. گاهی دل نوشته ای شاید غبار غم بزداید از این دل پر سودا