سیاهی چشمانت،
سرخی لبهایت،
موج موهایت
چال گونه هایت
قافیه ساز شعری است
که هر شاعر آن را
با بیتی کوتاه
یا مصرعی طویل
وزن و قافیه می کند
برای سرودن
پس بدان
تو با هر ذره ای از وجودت
غزلی خواهی ساخت
برای عاشقانه های شاعری
که تو را خوب می خواند
خوب می بیند
و خوب درک می کند
و این چیز کمی نیست
در خلقت وجود انسان
که در هر گفتار و هر کردار و هر تفکر
حضوری عمیق از وجودت
تو را نهادینه کرده است
و این ساده ترین
طولانی ترین
موزون ترین
و عمیقترین
فهم است
از وجود یک زن


۱۴۰۱.۱۱.۲۳. ۱۶:۵۳. "یسار"