کاش مرا بوسه کنند بر لبی
کاش مرا بوسه کنند بر لبی
یا که دعایی به ذکر شبی
کاش شوم عاشق زلف کجی
یا که گره به قالی پر رجی
کاش شوم چشمه آبی به دشت
سیر شود ز آب آن کوه و دشت
کاش شوم ابر و ببارم بسی
تا نشود تشنه مهری کسی
کاش شوم ماه و بتابم به شب
روشنی ماه شود ذکر لب
حمد و ثنا گوی شوند عارفان
مهر بورزند همه عاشقان
خاطره سازیم ز گفت و شنود
کاش غمی بر دل چاهی نبود
...
۱۴۰۱.۰۸.۰۲. ۲۲:۴۶. "یسار"
+ نوشته شده در دوشنبه نهم آبان ۱۴۰۱ ساعت 17:7 توسط علی
|
دل مشغولی های روزمره باعث کدورت دل می شود. گاهی دل نوشته ای شاید غبار غم بزداید از این دل پر سودا