ای مهر تابانم بیا دل را چراغانی کنیم
ای مهر تابانم بیا دل را چراغانی کنیم
جمله سپهر کهکشان بر خویش مهمانی کنیم
بر ذکر حق بگشوده لب خوانیم دعای همدلی
بر لطف و مهر و عافیت، صد باره قربانی کنیم
غم را ببندیم پای و دست، فارغ شویم از هر چه هست
در کوچه باغ بی کسی، هم خویش زندانی کنیم
یک خانه سازیم از عدم، رهرو شویم در پیچ و خم
پر گل کنیم دشت و دمن، بر خاک پیشانی کنیم
باشیم غلام درگه و بر آستانش سر نهیم
در بارگاه عاشقی، همواره سلطانی کنیم
لطفی رسد از کوی او، بندی شویم با موی او
چون لیلی و مجنون شویم، خود را بیابانی کنیم
شهد و شکر سازیم و بر، کام نگاران بر کنیم
از نوش لبهاشان دمی، شکر به کامرانی کنیم
آسوده گردیم از غم و بر محفل جانان شویم
در کوی عشق و عاشقی، دل را چرا غانی کنیم
1401.05.31 14:03 "یسار"
+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم شهریور ۱۴۰۱ ساعت 9:53 توسط علی
|
دل مشغولی های روزمره باعث کدورت دل می شود. گاهی دل نوشته ای شاید غبار غم بزداید از این دل پر سودا