من بی تو غم دارم بسی در انزوای بی کسی
من بی تو غم دارم بسی در انزوای بی کسی
شاید که دانی درد من در انتهای بی کسی
دانی غزل خوان تو ام ناخوانده مهمان تو ام
گر خویش در خوان تو ام، آیا به.دادم می رسی؟
بنگر به حال زار من این خسته را دلدار من
مانده همی آزار من در عالم دلواپسی
شرح فراق روی تو آمد به شعر و قصه ها
ای مهر رویت مانده در عمق وجود من بسی
دل گشته شیدای غمت ، باشد نگاهی مرهمت
دل را نمودی همدمت , ای بهترین زیبا کسی
۱۴۰۱.۰۴.۲۰. ۱۷:۳۶. "یسار"
+ نوشته شده در چهارشنبه پنجم مرداد ۱۴۰۱ ساعت 12:42 توسط علی
|
دل مشغولی های روزمره باعث کدورت دل می شود. گاهی دل نوشته ای شاید غبار غم بزداید از این دل پر سودا