یک جا برای ناگفته ها

علی موسی الرضا مولای جان است
چراغ روضه اش مهر جهان است
چو نورش می کند عالم منور
حریم انورش خلد جنان است
مدینه گر ندارد بارگاهی
ضریحش قبله گاه عاشقان  است
عدو چشمش سیاهی می رود گر
نگاهش بر رخ  خورشید جان است
تسلی می دهد درد جهان را
طبیب بی دوای خستگان است
پر از مهر است و لطف است و عطوفت
کلامش ره نمای سالکان است
ندارد چشم بینا آنکه بیند
ضریحش بوسه گاه عارفان است
مخور غم می نگردد نور، خاموش
نگهدارش خدای این جهان(مهربان) , است

1401.03.10  12:04  "یسار"