یک جا برای ناگفته ها

مرا تنها ترین پنداری ای دوست
چرا از بودنم غم داری ای دوست
همین که در کنارم می نشینی
به دردم اشک  مرهم باری ای دوست
بدان گرم است دل من از حضورت
اگر که دل به هجر آزاری  ای دوست
اگر چه بی قرار روی ماهم
نگاهت از رخم بر داری ای دوست

1401.03.03  12:01  "یسار"