یک جا برای ناگفته ها

"مهربان بود و نگاهش خیس عشق"
قامت رعنای او تندیس عشق
تا سحر غرق مناجات و دعا
هر کلامش آیه های ربّنا
بود بر بالین من شب زنده دار
با کمی درد و غم من بی قرار
دست بر تیمار زخمم می گشود
گونه هایش خیس رود اشک بود
تا عنان درد من از هم  گسست
بر لبش گلهای لبخند نقش بست
او همی کردی خدا را صد سپاس
که شده درمان رنجم ز التماس
صبح اول سفره ای را می گشود
پر ز نعمتهای خالق می نمود
تا به بسم الله می کردیم شروع
خانه پر می شد ز شور و گفتگو
صوت زیبایش غم‌ما می زدود
پر ز مهر مادری دل می نمود
با محبت سوی ماها می دوید
نقشهای خوب و زیبا می کشید
مهربان بود و شمیم عطر یاس
نعمت مادر کنم صدها سپاس
مادرم دریای پر مهر دعاست
صوت زیبایش دعای ربّناست
۱۴۰۰.۰۲.۳۰   ۱۱:۳۰  "یسار"