یک جا برای ناگفته ها

سمفونی شعرهایم را ، با نام و یاد تو آغاز میکنم ای آغازگر هستی
می دانم که می دانی آنچه در ضمیر وجودم نهفته است. پس آن را که بر من صلاح و مفید میدانی بپذریر و به مقام اجابت برسان ، و آنچه را که صلاح نیست و از نادانی من سرچشمه میگیرد ، بر من ببخشای باشد که هماره بر خواسته ات گردن نهم و بپذیرم آنچه را که تو برایم رقم زده ای و شکرگزار آن باشم .  ای محبوب دلهای بی قرار، بی قراریم را با سکون وجودت پیوند ده که آنرا که تو سکونش باشی تلاطمی نبیند ، و آنرا که تو متلاطم گردانی سکونی نیابید. آرام  و موج دریا ، ریزش برگ و رویش بهاری همه از آن توست . ماییم بندگان درگاهت ، و خلق نمودی جن و انس را بهر عبادت، باشد که در این مسیر گام برداریم و هماره سپاسگزار نعمتهایت باشیم و تو را بستاییم و بر غیر دل نبندیم . زانکه ، هر  کس به غیر تو دل بست به همانش واگذاری و چه سست بنیان است غیر تو که بخواهیم دل ببندیم بر آن.
رهنمونمان باش بر راه راستی که دستور پیمایشش را دادی ، زانکه هر که را تو هدایت کنی ، گمراه نشود ،  و آنکه به دست تو گمراه شود هدایت نیابد.
ای هستی هستی بخش ، امیدمان به هست توست ، زیرا هر چیز غیر تو نیستی و عدم است . چند صباحی در این دنیا فرصت زیستن و عبادت داده ای ، این را بر ما مبارک گردان و با دستی تهی از گناه ، و دلی پر امید به فضلت ما را به درگاه خویش بپذیر ، زیرا آنکه تو را بپذیرد و تو او را بپذیری نیک عاقبت خواهد بود. یا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیهً مرضیه ، فدخلی فی عبادی والدخلی جنتی . ما را به جنتت بشارت داده اند ، لیک ما قرب تو را خواهانیم و جوار امنت را که بهترین و نیکوترین قرب است. باشد که چنین باشد.
1397.05.28   11:22 "یسار"