یک جا برای ناگفته ها

یکی روبهی دید در کوهسار
فرو ماند در لطف پروردگار
که خلقت نموده چنین روبهی
که دارد ز عطر گلش آگهی
برون آید از لانه در کوهسار
ببوید گلی را به فصل بهار
خدا را بر آن جمله بخشایش است
که عالم وجودش بر این بخشش است
خدایی که دارد چنین لطف خویش
به حیوان و انسان کند لطف بیش
که زیبایی گل به گلزار  یاس
نبوده است مختص به انسان سپاس
خدایی که لطفش بود عام را
که زیبا کند خویش فرجام را
ببخشد گنه بر همه بندگان
که باشند کمتر ز درندگان

1400.07.26  11:39  "یسار"