ای قافیه شعرم ،در شعر وغزلهایم
ای قافیه شعرم ،در شعر وغزلهایم
توشعر و سرودی من ، یک قافیه تنهایم
لبخند تو ای جانا ، شد مصرع هر بیتم
از بس که تمنایت ، گردیده تمنایم
از من تو نشانی جو، جان را به تو در بازم
ای ابروی چشمانت ، گم گشته شبهایم
از صبح ازل ای عشق ، من طالب تو بودم
در ساغر مینایی ، گویا که تنهایم
صبر است مرا چاره ، در وادی این غربت
سخت است مرا محنت ، ای مرغ هم آوایم
یک دل شده ام یک بار، در عشق و فنا امروز
باید که تو را جویم ، ای مشفق و همتایم
در دایره مینا ، خونین جگرم ای دل
بی صبریم از عشقت ، خود گشته غزلهایم.
1395/06/11 17:30
+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم شهریور ۱۳۹۵ ساعت 0:38 توسط علی
|
دل مشغولی های روزمره باعث کدورت دل می شود. گاهی دل نوشته ای شاید غبار غم بزداید از این دل پر سودا