عموی ما صبور و مهربان بود
عموی ما صبور و مهربان بود
میان آسمانها کهکشان بود
دلش پر مهر و رویش بس گشاده
هماره نام او ورد زبان بود
غم غمخوارگان بسیار میخورد
ولی غمهای او اندر نهان بود
به سان کشتی و طوفان به میدان
چو میدید او ضعیفی را وزان بود
هماره دستگیر و یار و یاور
عزیز و غیرتی، نامش عیان بود
لبش همواره پر لبخند بر ما
غم دل در درونش بس گران بود
برای کودکان چون گل شکوفا
حریم زندگی را پاسبان بود
خداوندا تو اجرش ده فراوان
جوانمرد و دلیر و بی نشان بود
1400.07.26 17:07 "یسار"
+ نوشته شده در دوشنبه سوم آبان ۱۴۰۰ ساعت 9:9 توسط علی
|
دل مشغولی های روزمره باعث کدورت دل می شود. گاهی دل نوشته ای شاید غبار غم بزداید از این دل پر سودا